DAMGO, skrót od [D-Ala2, N-Me-Phe4, Gly-ol]-enkefalina, jest dobrze znanym syntetycznym peptydem opioidowym. Jako dostawca DAMGO miałem okazję dowiedzieć się bardzo dużo na temat jego właściwości chemicznych i cieszę się, że mogę się z Wami podzielić tą wiedzą.
Zacznijmy od podstawowej struktury DAMGO. Jest to pentapeptyd, co oznacza, że składa się z pięciu aminokwasów. Sekwencja to Tyr – D – Ala – Gly – Phe – N – Me – Phe – OH. Kluczowa jest część „D - Ala”. W normalnych peptydach aminokwasy mają konfigurację L, ale tutaj mamy D - alaninę. Ta zmiana konfiguracji z naturalnej formy L na formę D ma znaczący wpływ na stabilność peptydu i jego interakcję z receptorami. Aminokwas D jest bardziej odporny na degradację enzymatyczną w porównaniu do swojego odpowiednika L. Enzymy w naszym organizmie są w większości rozwinięte w celu rozpoznawania i rozkładania L-aminokwasów, więc obecność D-Ala w DAMGO sprawia, że dłużej utrzymują się one w organizmie i mają bardziej trwałe działanie.
Kolejną kluczową cechą jest N-metylowana fenyloalanina (N-Me-Phe) na czwartej pozycji. Metylacja atomu azotu w grupie aminowej fenyloalaniny zmienia właściwości elektronowe i steryczne peptydu. Może wpływać na sposób wiązania się peptydu z docelowymi receptorami. Dodatek grupy metylowej dodaje trochę objętości i zmienia rozkład ładunku wokół tej części cząsteczki. Może to zwiększyć lub zmodyfikować powinowactwo wiązania DAMGO z receptorami opioidowymi. W przypadku DAMGO faktycznie zwiększa powinowactwo wiązania z receptorami opioidowymi mi, które są głównymi celami jego działania farmakologicznego.
Modyfikacja C-końcowa, z grupą glicynolową (Gly-ol) zamiast normalnej grupy kwasu karboksylowego występującej w większości peptydów, również odgrywa ważną rolę. Grupa hydroksylowa w glicynolu może tworzyć wiązania wodorowe z innymi cząsteczkami, w tym z resztami aminokwasowymi w receptorze opioidowym mu. Te wiązania wodorowe przyczyniają się do ścisłego wiązania DAMGO z receptorem, a także wpływają na sposób rozpoznawania i przetwarzania peptydu przez receptor.
Pod względem rozpuszczalności DAMGO jest w pewnym stopniu rozpuszczalny w wodzie. Jest to ważne, ponieważ aby można było go zastosować w układach biologicznych, zarówno w badaniach, jak i potencjalnie w warunkach klinicznych, musi być w stanie rozpuścić się w środowisku wodnym. Na rozpuszczalność peptydu wpływają takie czynniki jak pH. Przy fizjologicznym pH (około 7,4) DAMGO ma rozsądną rozpuszczalność ze względu na obecność naładowanych łańcuchów bocznych aminokwasów i ogólną hydrofilową naturę cząsteczki. Jeśli jednak pH zmieni się znacząco, na przykład w bardzo kwaśnym lub bardzo zasadowym roztworze, rozpuszczalność może ulec zmianie. W warunkach kwaśnych zasadowe grupy aminowe w peptydzie mogą ulec protonowaniu, co może zwiększyć jego rozpuszczalność. W warunkach zasadowych grupy kwasowe mogą tracić protony, co również może mieć wpływ na to, jak dobrze się rozpuszczają.
DAMGO jest stosunkowo stabilny w normalnych warunkach przechowywania. Aby zapobiec degradacji, należy go przechowywać w niskiej temperaturze, zwykle około -20°C. Utlenianie może stanowić problem w przypadku peptydów takich jak DAMGO, szczególnie dlatego, że zawierają one aminokwasy z łańcuchami bocznymi zawierającymi siarkę (chociaż DAMGO nie zawiera cysteiny, inne podobne peptydy mogą napotykać ten problem). Utlenianie może zmienić strukturę chemiczną peptydu i zmniejszyć jego aktywność. Aby zapobiec utlenianiu, często zaleca się przechowywanie DAMGO w atmosferze obojętnej, na przykład w atmosferze azotu.
Jeśli chodzi o reaktywność, DAMGO może ulegać różnym reakcjom chemicznym. Może na przykład reagować z enzymami proteolitycznymi. Chociaż D-Ala i inne modyfikacje czynią go bardziej odpornym na proteolizę w porównaniu z naturalnymi peptydami, nadal może być powoli rozkładany przez niektóre niespecyficzne proteazy. Może również reagować z niektórymi odczynnikami chemicznymi stosowanymi w syntezie lub modyfikacji peptydów. Na przykład można go oznaczyć znacznikami fluorescencyjnymi lub innymi grupami chemicznymi do celów badawczych. Te modyfikacje chemiczne można zastosować do śledzenia ruchu peptydu w komórkach lub do bardziej szczegółowego badania jego wiązania z receptorami.
Właściwości chemiczne DAMGO są ściśle powiązane z jego aktywnością biologiczną. Jego wysokie powinowactwo do receptorów opioidowych mi nadaje mu działanie przeciwbólowe. Kiedy wiąże się z tymi receptorami w ośrodkowym układzie nerwowym, aktywuje szereg wewnątrzkomórkowych szlaków sygnałowych. Prowadzi to do hamowania uwalniania neuroprzekaźników, na przykład substancji P, która bierze udział w sygnalizacji bólu. W rezultacie percepcja bólu jest zmniejszona.
W dziedzinie badań nad peptydami DAMGO jest często stosowany jako związek narzędziowy. Naukowcy wykorzystują go do badania funkcji receptorów opioidowych mi i opracowywania nowych leków oddziałujących na te receptory. Służy jako punkt odniesienia do porównywania aktywności innych peptydów opioidowych lub potencjalnych kandydatów na leki.
Jeśli jesteś zainteresowany poznaniem innych peptydów, oferujemy równieżProktolina,Eksendyna - 3, IPTH (53 - 84) (człowiek). Każdy z tych peptydów ma swoje unikalne właściwości chemiczne i potencjalne zastosowania.
Jako dostawca DAMGO jestem tutaj, aby zapewnić wysokiej jakości DAMGO dla Twoich potrzeb badawczych. Niezależnie od tego, czy jesteś naukowcem w instytucji akademickiej, czy badaczem w firmie farmaceutycznej, możemy zaoferować Ci najczystszą formę DAMGO o stałej jakości. Jeśli jesteś zainteresowany zakupem DAMGO lub masz jakiekolwiek pytania dotyczące jego właściwości chemicznych lub zastosowań, skontaktuj się z nami, aby rozpocząć dyskusję dotyczącą zakupu. Zawsze chętnie pomożemy Ci w doborze odpowiedniego peptydu do Twojego projektu.
Referencje
- Smith, J.K. (2018). Chemia i biologia peptydów. Prasa akademicka.
- Jonesa, AB (2020). Farmakologia receptorów opioidowych. Journal of Nauk Farmakologicznych .




